Ani bir kararla saat 18.15 de Avcılar anıt’ının önün de buluşmaya karar vermiştik.

siberalem-lovemag-6-copy-620x3502

Danstan çıkmış eve geçmiş… Anıta doğru meraklı bakışlarla yürüdüm. Henüz gelmemişti biraz ileride bir arkadaşa uğrayıp para bıraktım. Döndüğüm de bana arkası dönük mesaj yazıyordu hemen tanıdım… Doğrusu çok asil görünüyordu. Ayağında plastik görünümlü bir çizme hoş bir pantolon güzel bir ceket vardı. Nerde yiyeceğimizi düşünürken benden Florya teklifi çıktı ama fazla vakti olmadığı sınavlardan ötürü çalışması gerektiği için kabul etmedi, Bende üsteleyemedim aşağı doğru kararsızca yürümeye başladık. McDonalds’ı işaret ederek ben fast food u çok severim dedi.. O anda çok sıradan buldum orayı, garip bir histi ama ona layık değildi. Kabul etmedim biraz aşağıda hacı oğlu ilişti gözümüze orası da aynı şekilde ne yapacağımızı düşünürken Avrupa diye bir yerden bahsetti biraz yürüyüşün sonunda ordaydık üst kata çıktık.. Karşılıklı oturduk biraz havadan sudan sohbet ettik – ki yol boyunca kendimi o kadar acayip hissettim ki hal haraketlerim den belli olmasın diye kendi kendime şarkılar söyledim o bir menü sipariş etti yanında tatlı, ayrıca diet cola tatlısını yemem konusunda ısrar etti kabul etmedim.

Tanrım çok hoştu gözleri çok anlamlı bakıyordu ve çok derindiler. Bende Aç olmama rağmen bir şey yiyecek durumda değildim, ortama ayak uydurmak adına makarna sipariş ettim. Yemekler geldi iştahla yemeye koyuldu ben çaktırmadan onu izledim bir ara ketçap istedi yoktu.. Hemen müdahale ettim. Dakikalar su gibi akıp gidiyordu yemek bitti hesabı ödemek üzere kasaya gittik, kendi hesabını ödemek için cebinden 10 tl çıkarttı… Kesinlikle kabul edemezdim. Tanrı yardımıma yetişti adisyonu masada unutmuştuk ikimizde koşar adım masaya yürümeye başladık hemen bir hinlikle ayakkabına bişi olmuş diyerek onu oyaladım koşup adisyonu almak için hamle yaptım bir de ne göreyim oda benimle öyle bir ortamda koşuyor şok oldum hemen kaptım adisyonu sızlanmalar eşliğin de ödedim hesabı. Nihayet çıktık dışarı ben biraz yürürüz diye umutlandım ama eve gitmek istedi.

Bir şey diyemedim evine bırakmayı teklif ettim kabul etti. Zaten kabul etmeseydi de güven için de evine girene kadar uzaktan uzağa takip etmek geçiyordu aklımdan. Yolda benim halet-i ruhiyem anlaşılmasın diye bol kepçeden gevezelik edip saçmaladım. Eve varıverdik sadece elimi sıktı arkasını dönüp usulca gitti… İçeri girene kadar çaktırmadan baktım bende çıktım, eve gelmiştim ki vaz geçtim kuzene gittim neyse buraları geçiyorum. Aklımda bana dair ne düşündüğü düşüncesi yankılanıyordu konuya dönüyorum gece internette al medeni cesaret gör yazdı çok mutlu oldum bir anda içimde bahar çiçekleri açtı ayrıca bir adım atmıştı felsefem gereği verdiğini alacaktı… Fazla konuşmadık yattım.

banner

CEVAP VER

*