İnsan olarak her zaman bi şeylere ihtiyaç duyarız sevilmeye, kabul görmeye peki ya hayatın kendisi? Yani bir insan sevgisiz yaşar,ailesiz yaşar belli bir süre aç ve susuz bile yaşar ama oksijensiz mümkün değil..
Ağaçlar bize oksijenini sunar, toprak bereketini, su hayatı üstelik hiç biri karşılık beklemez.Siz bir ağacı sulamasanız da size oksijen sağlamaya devam eder, toprağı İnsan olarak her zaman bi şeylere ihtiyaç duyarız sevilmeye, kabul görmeye peki ya hayatın kendisi? Yani bir insan sevgisiz yaşar,ailesiz yaşar belli bir süre aç ve susuz bile yaşar ama oksijensiz mümkün değil.. Ağaçlar bize oksijenini sunar, toprak bereketini, su hayatı üstelik hiç biri karşılık beklemez.Siz bir ağacı sulamasanız da size oksijen sağlamaya devam eder, toprağı kirletsekte tekrar yeşermek için bir yolunu bulur .Defalarca kere katletsekte doğa insanı asla düşman edinmez ama ne yazık ki insan yüzyıllardır sanki tek düşmanı doğaymış gibi davranmaya devam etmektedir.. Ne için para? veya daha çok para? peki nereye kadar doğa topyekün katledildiğinde şu an dünyada ilk paradan bugüne basılan tüm paralar toplansa dahi bir insana hayat boyu teyecek oksijeni satın alamaz.

Tabi ki bu yıkım için tüm insanlığı suçlayamayız.Hala bir yerlerde bizim gibi düşünen insanalrın var olduğunu biliyoruz ve çoğu zaman bu gerçeğe sarılıyoruz.. Kapısının önüne bi kap su bırakan tabağındaki yemeği hayvanlarla paylaşan insanlar.. Kuş yuvalarını bozmayan, kedilerin kuyruklarına teneke bağlamaya çalışmayan çocuklar yetiştiren insanlar. Dalından meyve yemeyi seven, toprağa çıplak ayakla basabilen, tırtıllara dokunabilen insanlar, kuş sesleriyle uyanmanın ne demek olduğunu bilen insanlar, akar sulara eğilip bi tek avucunda içilen bir yudum suyun tadını bilen insanlar. Koca bi kamp ateşine kucağında sırtında odun taşımaktan gocunmayan insanlar, oateşde kimin ısınacağı önenmsiz olmaksızın herkes için çalışan insanlar.Kams sırasında genelde herşey hersin kendine kadardır buna rağmen ekmeği dahil her şeyini paylaşabilen insanlar.. Bizim böyle insanlara böyle insanların birbirine ihtiyacı var.. Biz bizim gibi düşünen tüm takipçilerimizi tek çatı altına davet ediyoruz.Gelin kocaman bir kamp ateşi etrafında toplanacağımız etkinlikleri beraber planlayalım. bir yolunu bulur tekrar yeşermek için.Defalarca kere katletsek de doğa insanı asla düşman edinmez ama ne yazık ki insan yüzyıllardır sanki tek düşmanı doğaymış gibi davranmaya devam etmektedir.. Ne için para? veya daha çok para? peki nereye kadar doğa topyekün katledildiğinde şu an dünyada ilk paradan bugüne basılan tüm paralar toplansa dahi bir insana hayat boyu teyecek oksijeni satın alamaz. Tabi ki bu yıkım için tüm insanlığı suçlayamyız.Hala bir yerlerde bizim gibi düşünen insanalrın var olduğunu biliyoruz ve çoğu zaman bu gerçeğe sarılıyoruz.. Kapısının önüne bi kap su bırakan tabağındaki yemeği hayvanlarla paylaşan insanlar.. Kuş yuvalarını bozmayan. kedilerin kuyruklarına bağlamaya çalışmayan çocuklar yetiştiren insanlar. Dalından meyve yemeyi seven, toprağa çıplak ayakla basabilen, tırtıllara dokunabilen insanlar, kuş sesleriyle uyanmanın ne demek olduğunu bilen insanlar, akar sulara eğilip bi tek avucunda içilen bir yudum suyun tadını bilen insanlar. Koca bi kamp ateşine kucağında sırtında odun taşımaktan gocunmayan insanlar, ateş de kimin ısınacağı önemsiz olmaksızın herkes için çalışan insanlar.Kamp sırasında genelde herşey hersin kendine kadardır buna rağmen ekmeği dahil her şeyini paylaşabilen insanlar.. Bizim böyle insanlara böyle insanların birbirine ihtiyacı var.. İşte bu yüzden biz sizi tüm bu değerlerin var olduğu bizim gibi insanların güzel etkinlikler, projeler kamplar yaptığı bir sayfaya davet etmek istiyoruz biz oradayız, kamplarda, etkinliklerde,projeler de siz de bizimle gelmek isterseniz adresimiz @kampstation doğaya dokunmak isteyen herkesi bekleriz…

Instagram: @kampstation

CEVAP VER

*